Gedragsbepaler: Kunnen
Deze gedragsbepaler gaat over de vraag of iemand daadwerkelijk in staat is om het gewenste gedrag te vertonen: heeft iemand de vaardigheden, de tijd en/of de middelen die daarvoor nodig zijn?
Een ingewikkeld bestelproces, een onduidelijk aanbod, een budget dat er simpelweg niet is: het zijn stuk voor stuk drempels die de mogelijkheid tot handelen blokkeren.
Hoe herken je deze gedragsbepaler?
Een Kunnen-probleem is over het algemeen te herkennen doordat mensen gaandeweg afhaken. De doelgroep toont interesse in het gewenste gedrag, maar haakt halverwege af doordat het gedrag niet praktisch is of niet kan worden voltooid.
Twijfel je of dit de juiste knop is? Stel jezelf deze vragen:
- Hoeveel stappen moet iemand zetten om bij jou of je dienst/product te komen?
- Kan iemand zonder hulp uitvoeren wat er van hen verwacht wordt?
- Vraagt jouw aanbod meer tijd, geld of skills dan je beoogde doelgroep heeft?
- Mensen starten een proces, van aanmelding tot bestelling, maar maken het niet af.
- Uit feedback blijkt: "ik wilde het wel, maar het kwam er niet van."
- Interesse (websitebezoek, interactie) is aanwezig, maar de conversie blijft achter.
Van valkuil naar aanpak
De meeste organisaties proberen een kunnen-probleem op te lossen met meer uitleg of extra toelichting. Dat werkt vaak averechts: meer informatie verlaagt geen drempel, het verhoogt de belasting.
Wat wél werkt is de stap(pen) zelf kleiner maken. Niet over de streep trekken, maar vereenvoudigen.
Jongeren helpen kiezen voor techniek
Jongeren beschikten over voldoende informatie, maar het keuzeproces zelf bleef lastig behapbaar: onzekerheid en keuzestress zorgden ervoor dat de stap van oriënteren naar kiezen uitbleef. Door communicatie te ontwikkelen die begeleidt in plaats van overtuigt, werd die stap kleiner en concreter.
Geldzorgen bespreekbaar maken
Bij geldzorgen zit het hoofd vaak “vol”. Schaamte, stress en een negatief zelfbeeld maken de eerste stap richting hulp mentaal zwaar, ook als iemand weet dat die hulp bestaat. We verlaagden de drempel door het stigma te verkleinen. “Geldzorgen. Hoe groot zijn ze bij jou?”
Richting geven aan digitalisering in de stad
Medewerkers en samenwerkingspartners kenden Bredata wel, maar misten een gedeeld verhaal om het programma in hun dagelijks werk daadwerkelijk toe te passen. Met een heldere overkoepelende verhaallijn werd het programma hanteerbaar en consequent toepasbaar. Wat het ook weer voor de doelgroepen toegankelijker maakt.
Een gedragsbepaler staat zelden alleen
Zo zal een gebrek aan “kunnen” vaak samengaan met inertia, een vorm van passieve weerstand. Mensen voelen vaak geen drang om uit vertrouwde routines te stappen. Het doorbreken van gewoontes kost moeite, zeker als het nieuwe gedrag lastig uitvoerbaar is.
Daarnaast beïnvloedt de kennis van je doelgroep ook of ze gedrag wel of niet kunnen uitvoeren. Weten ze bijvoorbeeld waar ze je inschrijfformulier of bestelpagina kunnen vinden?
Herken jij dit bij jouw doelgroep?
We denken graag met je mee over hoe je deze gedragsbepaler in je voordeel gebruikt.